Nooit meer jarig, fijn!

wolken enzo 013
Vandaag ben ik jarig, vandaag komt hij nog een keer thuis om samen met mij mijn verjaardag te vieren.

Ik word wakker en voel me sterk, neem een douche en kleed me aan. Buiten.. ik moet even naar buiten. Mijn jas aan, een rondje lopen… Even zakt de deken weer over mij heen.

Even later sta ik bij de benzinepomp. Als ik de sigaretten afreken wordt er gezegd; “een fijne dag”.
Ik voel me kut.
En tegelijkertijd voelt het ook goed dat iemand dat zegt.
Iemand die helemaal niets van de situatie weet, iemand die mij niet kent, iemand die…

Wanneer ik terugloop slaat het bij mij in als een bom.

Na het overlijden van mijn zusje besloot mijn zwager na verloop van tijd te verhuizen naar een hele andere stad.
Hij verbrak contacten met de schoonfamilie, met mij, met de gedeelde vrienden van hem en mijn zus, etc.

Hoe fijn zou het zijn om nu ergens te zijn waar niemand van mijn verlies af weet.
Niemand zou weten dat hij afgelopen maandag het leven te zwaar vond.

Om opnieuw te beginnen.
Te doen alsof er niets gebeurd is.
Ik voel me even opgelucht.
Want even niets te voelen, even te doen als of alles gewoon is?
Dat zou fijn zijn.
Ik weet dat ik dat niet wil, ik weet dat ik dat niet kan.

De sluier van verdriet zakt weer over mij heen.

Want weggaan, zou voor mij betekenen dat ik Andries ontken, dat ik zijn bestaan ontken, dat ik mijn liefde ontken, dat ik de pijn ontken, dat ik ons samen zijn ontken.
En dus mij zelf ontken…

Terug naar de realiteit.

Straks komt mijn mannetje thuis. Vandaag vieren we voor de laatste keer mijn verjaardag samen.

Schreef ik vorige keer over mijn verjaardag, hoe anders die was door het overlijden van mijn zusje… Nu zal mijn verjaardag nooit meer hetzelfde zijn.

De wetenschap dat hij vandaag thuis komt, als geschenk op mijn verjaardag, laat me ook de liefde, de warmte voelen die ik voor hem heb. Het is fijn dat hij er zo is.

Vandaag nog samen, morgen met hem mee voor zijn laatste reis.

Mijn lieve Andries, ik hou van jou.

3 reacties op “Nooit meer jarig, fijn!
  1. Sandra schreef:

    Zo mooi geschreven, zo verdrietig. Het gaat lukken broer! Met ons allen, we houden van je en proberen je te steunen. Liefs

    Tweet
  2. jaap schreef:

    Nico, zo mooi en realistisch geschreven. Ik krijg er een brok van in mij keel.Beste Neef ik ben trots op je en draag je in mijn hart. Niet opgeven maar doorgaan Jaap

    Tweet
  3. Govert Veltkamp schreef:

    Verdorie Nico……..

    Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

CommentLuv badge