Ik besta niet

Tenminste… volgens het erfrecht.
Eigenlijk wist ik wel dat we “het niet goed” geregeld hadden. Maar ik was er vanuit gegaan dat we samen oud zouden worden. Daar hadden we het ook over, samen in een oudemannenhuis.
Het zou nog wel een keer komen, besloten we.
Samen.
En nu?
Nu is hij dood en besta ik niet.

Tegenstrijdig
Er doet zich een wonderlijk gegeven voor.
We hadden vijftien en een half jaar een relatie.
Hadden een samenlevingscontract.
Waren elkaars pensioenpartners.
Waren al jaren fiscaal partners.
Maar als je dood gaat zegt dit niets over of je partner erfgenaam is.
En… doordat er geen testament was, ben ik, al jaren zijn partner, dat niet.
Ik heb het gevoel dat datgene wat wij gehad hebben door zo´n prehistorisch rechtsregel wordt doorgehaald.
Het gevoel alsof ik niet besta.
Onze relatie wordt ontkend, en daarmee word ik ontkend.
Dat voelt klote, dat doet pijn.
Gelukkig hadden we een samenlevingscontract. Voor onze woning pakt dit “goed” uit. Ik kan er blijven wonen, en na het opstellen van een notariële akte wordt het mijn woning.
Maar als het gaat om zijn privégelden en zijn privébezittingen… wettelijk behoren deze mij niet toe.

Kan het nog ingewikkelder?
Ik krijg nabestaande pensioen, dat kan als je 48 bent. Pensioen ontvangen.
Voor de aanslag over 2013 mocht hij nog gewoon mijn fiscaal partner zijn.
Erfgenaam ben ik dan niet.
Doordat ik de uitvaart heb aangenomen, ben ik wettelijk aansprakelijk voor de betaling van deze.
Ik snap niet dat het ene wel en het andere niet…

Ik besta niet
Natuurlijk is dat niet waar. Ik haal adem, ik leef, dus ik besta.
Dat het anders voelt, daar hebben de instanties geen boodschap aan.
Gelukkig werkt de familie volledig mee.
Maar het had zo anders uit kunnen pakken.
Wat als, het samenlevingscontract net anders was opgesteld?
Dan was er een probleem ontstaan. Een groot probleem.

In de weg
Het probleem is nu al groot genoeg.
Het is gedoe.
Gedoe waar ik eigenlijk geen zin in heb, waar mijn hoofd niet naar staat.
Waar ik geen ruimte voor heb.
Ik moet bezig zijn met zaken, terwijl ik bezig wil zijn met dat wat er niet meer is.
En dat is mijn man.
Niet zo´n verklaring van erfrecht, een akte, een telefoontje naar de belastingdienst…
Ik vind dat lastig.
Ik doe het omdat ik het moet doen.

Eind in zicht
Afgelopen zaterdag lag de verklaring van de notaris in mijn brievenbus.
Het is confronterend de ambtelijke taal te lezen.
Natuurlijk is het zakelijk, maar het komt zo hard aan dat ik een dag van slag ben.
Het voelt dubbel. Zo dubbel.
Ik ben opgelucht dat dit deel weer klaar is.
Maar het voelt ook als weer een streep.
Het is echt zo.
En dat doet pijn.

Getagd met , , , , , , ,
3 reacties op “Ik besta niet
  1. @KittyKilian schreef:

    “We hadden n samenlevingscontract. Waren pensioenpartners. Fiscaal partners. Maar als je dood gaat..” http://t.co/9ARuj52Zuw @odensecoaching

    Tweet
  2. @LieveLotty schreef:

    RT @KittyKilian: “We hadden n samenlevingscontract. Waren pensioenpartners. Fiscaal partners. Maar als je dood gaat..” http://t.co/9ARuj52Z…

    Tweet
  3. @Caro_Geurtsen schreef:

    RT @KittyKilian: “We hadden n samenlevingscontract. Waren pensioenpartners. Fiscaal partners. Maar als je dood gaat..” http://t.co/9ARuj52Z…

    Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

CommentLuv badge