een gezonde geest… en dat soort dingen

De afgelopen week ben ik niet zo lekker… tenminste.. ik heb een halve dag in bed gelegen en me vervolgens met paracetamol op de been gehouden. De dagen te lang, agenda te vol, de nachten te kort. Ik hou me op de been met het idee dat het over een week rustiger gaat worden. Dan mag ik uitrusten, bijtanken en even niets doen..
Natuurlijk weet ik waardoor de heftige verkoudheid zich nu aandient… Het is niet voor niets “een gezonde geest in een gezond lichaam”. De afgelopen weken heb ik weken van 60 tot 80 uur gemaakt. Dat kan prima, want ik ben gezond, toch…?
Dat kan ook prima als het tijdelijk is, en als ik beter naar mijn lijf (en geest) had geluisterd… en nu ga ik voorbij aan het signaal van mijn lijf; even stoppen, even pas op de plaats.. Want het komt niet uit..

Het komt niet uit, het komt nooit uit…

Vorige week was ik in gesprek met een coache, werk-weken van 80 uur zijn voor hem gewoon. Hij doet het al maanden, zo niet jaren. Alleen voelde hij zich de laatste tijd zo moe. Hij had zin de hele dag in bed te liggen, een beetje DVD´s kijken, niets doen. Maar ja, het kon niet. Als hij zich een dagje ziek zou melden dan kwam dat als een verkeerd signaal over bij zijn medewerkers. Zo af en toe kwam de gedachte dat hij misschien richting een burn-out aan het gaan was wel boven. Echt serieus nemen deed hij dat niet. Het zit niet in zijn genen, en je ziek melden omdat je moe bent is iets voor watjes!
Gedurende het gesprek werd het voor mij steeds duidelijker dat de coache roofbouw aan het plegen was. De laatste restjes reserve energie die hij nog had zette hij vooral in om zich staande te houden. Al pratende kwamen we op het onderwerp, stel dat je een dagje rust neemt, wat dan? Hij schoof wat ongemakkelijk op zijn stoel heen en weer… Toegeven aan de vermoeidheid, dan kon het best wel eens zijn dat het echt niet ging. En dan… hoe moest het dan verder?
We hebben gekeken naar prioriteiten, welke zaken moest hij echt zelf doen. “Tja, wat eigenlijk niet”, was zijn antwoord.

Door blijven gaan, ook al voel je dat het niet (meer) gaat. Signalen vooral niet serieus nemen, de angst dat het werkelijk niet gaat is zo groot dat het verlamt. Het gevoel hebben dat jij vooral alles op je bordje moet nemen, immers je bent onmisbaar. Zie hier een aantal ingrediënten die een belangrijke rol (kunnen) spelen bij het ontstaan van overbelasting, het chronische stress syndroom (CSR, zie http://www.csrcentrum.nl)
Kijk eens goed naar jezelf. Hoe serieus neem je jezelf? Luister je echt naar wat je lijf te vertellen heeft?
Leef je je leven of word je geleefd?

De klant heeft besloten eens kritisch naar zijn takenpakket te kijken een aantal taken gaat hij afstoten. Hij neemt volgende week vrij.

En ik? Ik geef me voor de rest van de dag vrij en lig vanavond voor 10 uur in bed.
Een gezonde geest in een gezond lichaam!

Nico van der Heiden
Odense Coaching

Geplaatst in burn-out, coaching Getagd met , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

CommentLuv badge