Categorie: verliesbegeleiding

“Gelukkig heb je de Kerstdagen al een keer meegemaakt”, zie hij. “Het zal nu wel makkelijker zijn”. Ik mompelde wat, over dat het dan wel de tweede keer is, maar dat het daardoor niet opeens makkelijker is. “Tja, als je

Getagd met , , , , ,

over kosten van een uitvaart Ieder extraatje maakt een uitvaart duurder (AD, zaterdag 19 oktober) Tja… vertel mij wat. In het artikel wordt een opsomming gegeven van de kosten die je maakt voor een uitvaart, “al met al ben je

Getagd met , , ,

“Ervaar je al momenten van geluk?” of, “Kun je soms weer genieten van dingen?” Deze vragen worden mij de afgelopen weken regelmatig gesteld. “Kun je niet genieten van het mooie weer? Ben je depressief dan?!” Geniet ik van dingen, voel

Getagd met , ,

(over organisatie die werken met overledenen en de nabestaanden) Dat sommige bedrijven moeite hebben met hoe je nu “moet” omgaan met- en reageren op nabestaanden dat verbaasde me niet echt. (blog: veel succes verder) Ik kan me er iets bij

Getagd met , , , , , , ,

(ik het anders had gedaan…) Wat als? Het is een vraag die ik mezelf met enige regelmaat stel. Een vraag die nabestaanden van zelfdoding regelmatig stellen: “Wat als…ik?” Twee weken voor zijn overlijden besloot ik in zijn computer te kijken.

Getagd met , , , ,

(over december en de rol van “de omgeving”) Het begon al in oktober: “Weet je al wat je met de kerst gaat doen?” “Pfff… straks komt december! Dat zal wel zwaar voor je zijn!” “De kerstdagen, ik kan me voorstellen

Getagd met , , ,

(waarom mensen die troosten (bijna?) nooit de “juiste” troost bieden) Ik moet vaak denken aan het boekje van Karin Kuiper: “je mag me altijd bellen, 1001 dagen van rouw.” Zij schrijft over de periode na het verlies van haar man,

Opeens weet ik het, voel ik het, moet ik het doen… Een paar dagen weg, gewoon, helemaal weg. Alleen. Naar een plek waar ik niemand ken, waar niemand mij kent. Reacties die ik krijg variëren van, wat dapper! tot zou

Vandaag is het precies negen weken terug. Toen was hij, op dit moment, nog in leven. Negen weken terug, een paar uur later. Overleden, voor altijd weg. Toen, nu, later…. Tijd. Wat is tijd? De afgelopen weken lijk ik in

Ik kan er niet langer omheen. Nooit meer zal ik hem levend zien. Vanmorgen heb ik de asbus, zijn asbus, met zijn as, opgehaald. Aanvaarding..?! Ontkenning, woede, onderhandelen, depressie, aanvaarding… Zie hier het vijf fasen model van Elisabeth Kübler Ross.