Asbestemming, terug naar huis

2013-10-03 13.15.47Ik kan er niet langer omheen. Nooit meer zal ik hem levend zien. Vanmorgen heb ik de asbus, zijn asbus, met zijn as, opgehaald. Aanvaarding..?!

Ontkenning, woede, onderhandelen, depressie, aanvaarding…

Zie hier het vijf fasen model van Elisabeth Kübler Ross. Dit model probeert inzicht te geven in hoe mensen een traumatische of ingrijpende verandering in hun leven verwerken.

Hoe en of ik deze fasen af en aan bij mijzelf herken?!
Niet allemaal, niet helemaal.
En soms helemaal niet.

De ontkenning is er af en aan; nog steeds het idee dat hij elk moment thuis kan komen. Even kijken op mijn telefoon. “heb ik niet een what´s app van hem gemist?” Het ongeloof, ik weet het, hij komt nooit meer terug… maar toch….

Woede; op hem, dat hij dit gedaan heeft.
Op de omgeving, vanmorgen nog…
Ik ga zijn asbus ophalen, zit in het crematorium. De dame van het rouwcentrum kijkt nog een keer naar zijn geboortedatum.
“Goh, hij is niet oud geworden”, zegt, vraagt ze half. Zonder op een reactie te wachten gaat ze verder,
“Ja, straks is er een uitvaart van een dame die 102 is geworden”.
Ik wil opstaan en de vrouw een klap voor haar kop geven. Wat een ongelooflijk domme opmerking!
Soms boos op mijzelf, “had ik maar..”

De onderhandeling; mijzelf doelen stellen.
Ik vind dit een ingewikkelde fase, die ik nauwelijks herken, niet begrijp.
Ik maak “doelen” voor mezelf. Van het weekend ga ik, dit doen. Volgende week doe ik dat…
Maar, is dat onderhandelen?

Depressie; tja, niet vreemd bij rouw.
Wanneer ik mijzelf zou score op een depressieschaal zou deze flink doorslaan.
Ik voel me down, slaap slecht, kan niet genieten, eten staat me tegen.
Ik wil mensen zien, mensen spreken, het kan me ook allemaal “out of the blue” teveel worden, dan moet ik weg. Wil ik weg en ga ik weg.

Aanvaarding; de asbus staat in huis.
Het is zeker, hij is echt dood.
Ik heb de papieren met zijn naam, het nummer wat daarop staat klopt met het nummer op de bus.
Ik heb de foto´s van de uitvaart. Het is echt waar.
Maar.. of ik het nu aanvaard?

Theorieën over rouw en verlies. Er zijn er diverse.
Kübler-Ross heeft haar theorie beschreven.
Helpt het mij?
Soms. Het helpt om te lezen dat het “er bij hoort” dat “het mag”.
En soms helpt het niets.
Want het verlies is er, het wordt niet minder door één of andere theorie.
Hij komt niet meer terug, nooit meer!

Of toch wel..

Vandaag is hij weer even thuis gekomen.
Als as…

Dat dan weer wel.

1 Reactie op “Asbestemming, terug naar huis
  1. Marleen van Beek schreef:

    Wat mooi verwoord. Het is inderdaad een heel raar moment, het ophalen van de as. Het is zo definitief! Het uitkiezen van een mooie asbestemming is daardoor extra belangrijk. Voor de een kan dat in een urn, de ander heeft weer een prettiger gevoel bij een assieraad of bij (zoals wij) een ballonverstrooiing. Het is bij de uitvaartzorg een beetje een ondergeschoven kindje, maar zorg dat je een goed gevoel overhoudt aan de asbestemming!

    Tweet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

CommentLuv badge